رئيس شرکت، یکی از کارمندان به نام توماس را به دفترش فراخواند. وقتی کارمند آمد، رئیس گفت: «توماس، يک سال است به این شرکت آمدهای. اول در بخش امور اداری مشغول شدی، هفتهی بعدش مدير امور اداری شدی، یک ماه بعد از آن مدیر بازرگانی و چهار ماه بعد، معاون شرکت شدی. حالا زمان بازنشستگی من رسیده و میخواهم تو رئيس شرکت شوی. نظرت چيه؟
توماس گفت: «متشکرم.»
رئيس گفت: «متشكرم؟ فقط همين؟»
توماس گفت: «نه البته. متشكرم پدر.»
منبع: راهکار مدیریت
فیلم (The Adjustment Bureau) روایت دیگریست از آدمها و داستان زندگیشان، از چیزی که اسماش را میگذاریم تقدیر، سرنوشت یا حالا هر چیز دیگری و مهمتر از همه بحث شیرین جبر و اختیار. حرفاش این است که آن چیزی که ما بهش میگوییم اختیار، به روایت فیلم در عمل اختیار واقعی نیست، پوستهایست ظاهری بر تقدیری نوشته شده در کتابی آنلاین که ما فقط ورقاش میزنیم؛ یکجور دلخوشخنک برای لحظاتی که در این دنیا هستیم.
حرفهای انتهایی «هنری»، فرشتهی سیاهپوست فیلم خطاب به «دیوید» با بازی Matt Damonو «اِلیس» با بازی Emily Blunt هم خیلی خوب بود که در ادامه نقلاش میکنم:
«اکثر مردم به همون شکلی زندگی میکنن که براشون در نظر گرفتیم، میترسن به دنبال شکل دیگهای از زندگی باشن.
اما هر از گاهی، آدمهایی مثل شما، میان جلو و همهی موانعی رو که ما جلو پاشون قرار میدیم کنار میزنن؛ آدمهایی که میدونن “اختیار” یک موهبته، و فقط وقتی میشه ازش بهره برد که برای رسیدن بهش تلاش کنن. به عقیدهی من، برنامهی اصلی رئیس همینه.
شاید یک روز بیاد که برنامه رو ما ننویسیم، بلکه خود شما بنویسید.»
راجر ایبرت فیلم را سرگرمکننده خوانده و نوشته اگر جسورانهتر بود فیلم بسیار خوبی میشد، اما به هر حال اکثر فیلمها ارزش یک بار دیدن را دارند.
شرکت موبیتل از اوائل سال 2007، یعنی تقریبا 4 سال پیش، در عراق خدمات 3g ارائه میده، حالا گیریم به خاطر نیروهای آمریکایی مستقر در عراق باشه.
حالا ما هی توی اپراتور سوم و چندم گیر کنیم، خب؟
ممکن است خبر بیاتی باشد، اما پیشبینی پنج سال آینده است، آیندهی تحصیلات دانشگاهی و یادگیری الکترونیک و آیندهی کتابهای چاپی. اینکه بیل گیتس میگوید تا پنج سال دیگر، دانشگاههای فیزیکی فقط به درد پارتی و لابد جشنهای ازدواج دانشجویی میخورند و اینکه نیکلاس نگروپونته، سرمایهگذار و رئیس سابق انجمن تکنولوژی ماساچوست و خالق ایدهی «یک لپتاپ برای هر کودک»، از تبدیل شدن کتابهای چاپی به اشیاء تزئینی میگوید، پیشبینی آیندهی نزدیک است، 5 سال آینده.
بیل گیتس پیشبینی میکند که تا چند سال دیگر، بهترین مقالات دانشگاهی را به رایگان بر روی وب خواهید یافت و اینکه به کمک تکنولوژی، هزینهی تحصیلات از 200 هزار دلار -برای یک دورهی 4 ساله- تا حتی 2 هزار دلار کاهش مییابد.
گاهی کاری که تصاویر، اشکال و نمودار در انتقال اطلاعات میکنند، ده تا نوشتار و سخنرانی نمیکند. تصاویر اطلاعاتی، همانطور که در ویکیپدیا آمده تصاویر حاوی اطلاعات، داده یا دانش هستند، تصاویری که اطلاعات پیچیده را خیلی ساده و روشن منتقل میکنند.
1. در سال 2010، چهار میلیون و ششصد هزار دانشجو، حداقل یکی از درسهایشان را به صورت آنلاین دنبال میکنند. این رقم در سال 2014 به 18.65 میلیون نفر خواهد رسید.
2. نیمی از 4500 دانشگاه آمریکا، درسهایشان را آنلاین ارائه میکنند.
3. 96 درصد از دانشگاههای سنتی آمریکا، حداقل یکی از درسهایشان را تنها به صورت آنلاین ارائه میکنند.
4. 4200 دورهی آنلاین کاملا رایگان وجود دارد که 1689 تا از آنها توسط MIT ارائه میشود.
چه شد که این را نوشتم؟ قصدم اشاره به استفادهایست که از این تصاویر در یادگیری الکترونیک میشود و اینکه مثلا 17 تا از اینگونه تصاویر را میشود در اینجا دید.
درس سیستمهای اطلاعاتی و بررسی پیشرفت اینترنت و موبایل بهانهای شد برای درست کردن چند تا اسلاید از گزارش ITU برای سال 2010. بد نشده، از فونت Iranina Sans استفاده کردم که در Farsitel.com بهصورت font-face استفاده کردهاند. فونت اینجاست و اسلاید اینجا (با حجم یک مگابایت).
با علی دایی؛
میشود به خداداد عزیزی پاس طلایی داد تا گل شانسی بزند و ایران به جام جهانی برود.
میشود پاس طلایی به مهدویکیا داد تا به آمریکا گل بزند و تاریخساز شود.
میشود به چلسی و آثمیلان گل زد و غرق غرور شد.
میشود با کفاشیان و فدراسیون کپکزدهی فوتبال درگیر شد و پوزشان را به خاک مالید.
اما،
میشود بازی برده جلو کره در جام ملتهای آسیا را با حرکت ژانگولر باخت.
میشود برای اولین بار در تاریخ فوتبال، در ورزشگاه آزادی به عربستان باخت و با آسانترین قرعهی ممکن به جام جهانی نرفت و همهی تقصیرها را هم به گردن قطبی انداخت.
میشود بعد از سی و اندی سال، بدترین باخت خانگی را مقابل سپاهان داد.
میشود بعد هفده سال، به تراکتورسازی باخت حتی.
پستها
تمام نظرات
